Tag Archives: Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων

Κράτος δικαίου και προσφυγικό


Του Ευσταθίου Κ. Βεργώνη*

Η διάκριση των εξουσιών δεν έχει αξία μόνο ως εξειδίκευση μαθημάτων δημοσίου δικαίου ή αντικείμενο δημοσίου διαλόγου. Έχει πρώτα από όλα σημασία για την ρύθμιση της καθημερινότητας των πολιτών, για την δημιουργία του ελεύθερου χώρου της κάθε είδους ατομικής ή συλλογικής κοινωνικής δραστηριότητας. Η δικαστική εξουσία – ας την ονομάσουμε εδώ δικαστικό σύστημα – θα πρέπει, εντός του δημοκρατικά θεσπισθέντος νομικού πλαισίου, να επεμβαίνει αυτεπάγγελτα σε κάθε περίπτωση περιορισμού του ελεύθερου αυτού χώρου.

Από τους σημαντικότερους παράγοντες περιορισμού του χώρου αυτού είναι η εγκληματική δραστηριότητα. Δηλαδή, η επίθεση στα ποινικά προστατευόμενα ατομικά και κοινωνικά αγαθά, οπότε με επέμβαση του, ανεξάρτητου από την εκτελεστική εξουσία, δικαστικού συστήματος – και χωρίς να απαιτείται η έγκριση ή η επιδοκιμασία της – αίρεται η παράνομη κατάσταση και αποκαθίσταται η λειτουργία του ελεύθερου αυτού χώρου.

Ένα κλασσικό παράδειγμα σε επίπεδο καθημερινότητας είναι ότι όταν περιορίζεται η ελευθερία κίνησης ανθρώπων ή αγαθών, όταν με πρωτοβουλία πολιτών αποκλείονται δρόμοι, λιμάνια ή σιδηροδρομικές γραμμές ή όταν κάποιος επιχειρεί να εισβάλει στην κατοικία κάποιου άλλου, χωρίς την συναίνεση του τελευταίου. Τότε το δικαστικό σύστημα παρεμβαίνει ώστε άμεσα να άρει την προσβολή, απελευθερώνοντας τον δρόμο ή αποτρέποντας την παραβίαση του οικιακού ασύλου, συλλαμβάνοντας ταυτόχρονα τον δράστη των πράξεων αυτών, ώστε να οδηγηθεί στον αρμόδιο εισαγγελέα. Στο δικαστικό σύστημα δεν περιλαμβάνονται μόνο οι δικαστές και οι εισαγγελείς, αλλά και οι λεγόμενοι ανακριτικοί υπάλληλοι. Συνήθως αυτοί είναι οι αστυνομικοί, οι οποίοι ως προς την εκτέλεση των δικαστικών τους καθηκόντων, που είναι η αποτροπή ή η άρση της παράνομης κατάστασης και η ανακάλυψη και σύλληψη των δραστών, υπάγονται στις εντολές και οδηγίες του αρμόδιου εισαγγελέα, επιλαμβάνονται δε και χωρίς προηγούμενη παραγγελία του σε περίπτωση αυτόφωρου εγκλήματος. Και χωρίς να υπάρχει δυνατότητα η παρέμβασή τους να αποτραπεί από φορέα της εκτελεστικής εξουσίας, είτε άμεσο όπως είναι ο υπουργός είτε έμμεσο, όπως μπορεί να είναι ο άμεσος διοικητικός του προϊστάμενος, όπως ο αστυνομικός διευθυντής.

Μια από τις χειρότερες εκφάνσεις της στέρησης της δημοκρατικής ελευθερίας του ατόμου, σε συντεταγμένη πολιτεία είναι η χωρίς δικαστική προστασία, προσβολή των ποινικά προστατευόμενων έννομων αγαθών του. Δηλαδή η τέλεση εγκλημάτων σε βάρος της ζωής, της τιμής, της ελευθερίας, της σωματικής του ακεραιότητας, χωρίς την άμεση επέμβαση του δικαστικού συστήματος, όπως περιγράφηκε πιο πάνω. Η προστασία δε της πολιτείας δεν αφορά μόνο τους υπηκόους του Ελληνικού κράτους αλλά εκτείνεται σε όλα τα πρόσωπα που βρίσκονται στην χώρα, καταλαμβάνει δηλαδή και τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Οι ποινικές διατάξεις που τιμωρούν σε βαθμό κακουργήματος όλες τις πράξεις που κατατείνουν στην διασυνοριακή προώθηση ή διευκόλυνση  προώθησης υπηκόων τρίτων χωρών (πρόσφυγες-μετανάστες), έχουν τεθεί και για την προστασία εννόμων αγαθών των προσώπων αυτών. Δηλαδή της ζωής τους (ναυάγια στο Αιγαίο), της περιουσίας τους (υπέρογκες αμοιβές διακινητών), της ελευθερίας και της τιμής τους. Συνεπώς η μη δίωξη των εγκλημάτων αυτών, αλλά και η διευκόλυνση της τέλεσής τους, μέσω της μη αποτροπής δημιουργίας ανεξέλεγκτης συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών, σε διάφορα σημεία της επικράτειας, είναι πρακτικές που στερούν τα πρόσωπα αυτά από την δημοκρατική προστασία, που αποτελεί κρατική υποχρέωση. Κοντολογίς : Μέριμνα για τον αδύναμο άνθρωπο είναι κυρίως η εξασφάλιση περιβάλλοντος ευνομίας.

Αφορμή για τις σκέψεις αυτές υπήρξε η ανακοίνωση του επαγγελματικού μας σωματείου με τα περισσότερα μέλη, δηλαδή της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, για την διοργάνωση ‘’συνεδρίου’’ με θέμα «Μεταναστευτικό  –  Προσφυγικό:   Ευρωπαϊκό  πρόβλημα   ή  αφορμή   για επανακαθορισμό της σχέσης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών – μελών – Νομική  διάσταση στην εσωτερική νομοθεσία».

Η ανακοίνωση διεξαγωγής της εκδήλωσης αυτής, συνοδεύτηκε και από εκτενές κείμενο, με το οποίο το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΔΕ, εντοπίζει ως αποκλειστικό αίτιο δημιουργίας του οξύτατου προβλήματος, την γεωγραφική θέση της χώρας αλλά και ως αποκλειστικό αίτιο της μη λύσης του, την μη τήρηση της αρχής της αλληλεγγύης από τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το τελευταίο εξειδικεύεται στην αναλογική κατανομή των μετακινούμενων, χωρίς να διευκρινίζεται αν αυτή αφορά σε όλους τους μετακινούμενους ή σε αυτούς που κρίνονται ότι χρήζουν προστασίας ως πρόσφυγες ή δικαιούμενοι πολιτικού ασύλου.

Βέβαια η Ελληνική Πολιτεία με τον πλέον πρόσφατο νόμο της τον ν. 4375/2016 (ημερομηνία δημοσίευσης η 3.4.2016) προχωρεί στον διαχωρισμό αυτό, καθορίζοντας λεπτομερώς και την διαδικασία μέσα από την οποία διακρίνονται οι δικαιούμενοι διεθνούς προστασίας, που θα κατανέμονται στις ευρωπαϊκές χώρες από τους μη δικαιούμενους, οι οποίοι θα φυλάσσονται σε κλειστά κέντρα, μέχρι την απέλασή τους.

Προξενεί εντύπωση η απουσία από το εκτεταμένο κείμενο της ανακοίνωσης της ΕΔΕ κάποιας αναφοράς στην αναγκαιότητα της προστατευτικής για τα πρόσωπα αυτά ευνομίας καθώς και κάποιας διαπιστωτικής αναφοράς στη διαμορφωθείσα από το καλοκαίρι του 2015 κατάσταση, μέχρι την δημιουργία των ανεξέλεγκτων από το κράτος χώρων συγκέντρωσης (Ειδομένη, λιμάνι Πειραιά, Ελληνικό).  Μάλιστα στο κείμενο της ίδιας ανακοίνωσης η Ειδομένη χαρακτηρίζεται ως ‘’ κέντρο υποδοχής – άφιξης (hot spot)’’, ενώ η πολιτεία με τα όργανά της (υπουργικές ανακοινώσεις κλπ.) δεν το αναγνωρίζει αυτό και δηλώνει την επιθυμία της να σταματήσει η ανεξέλεγκτη συγκέντρωση προσφύγων μεταναστών.

Κι όμως, η νομιμότητα σε σχέση με το ζήτημα και οι υποχρεώσεις του ελληνικού κρατικού μηχανισμού καθορίζονταν από το 2011 μέχρι την 3.4.2016, δηλαδή σε όλο το χρονικό διάστημα δημιουργίας του προβλήματος και της πραγματικά απάνθρωπης κατάστασης, από τον ν. 3907/2011, ο οποίος είχε παρόμοιες ρυθμίσεις με τον νέο νόμο, σχετικά με την αντιμετώπιση των εισερχομένων χωρίς συνοριακό έλεγχο υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών.

Αυτό σημαίνει ότι και τότε η Πολιτεία είχε την υποχρέωση να ελέγχει τα αιτήματα για ένταξη σε καθεστώς προστασίας και την απέλαση ή επαναπροώθηση όσων δεν ζητούσαν την προστασία αυτή ή απορριπτόταν η αίτησή τους. Μέχρι τις ενέργειες αυτές δεν επιτρέπονταν – αλλά ούτε και τώρα, με το νέο νόμο  επιτρέπεται- η ελεύθερη κυκλοφορία τους, η δε αξιοπρεπής διαβίωσή τους μέχρι την υπαγωγή σε καθεστώς προστασίας ή την επαναπροώθηση, εξασφαλίζονταν σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους. Η ανεξέλεγκτη κίνηση, καθοριζόμενη όχι από την ατομική βούληση, αλλά από άλλους παράγοντες, κυρίως τους σκοπούς και τις επιλογές των διακινητών, διαμορφώνει χώρους συγκέντρωσης (‘’πιάτσες’’, όπως πλ. Βικτωρίας, Ειδομένη) με αυξημένη δράση εγκληματικών κυκλωμάτων.

Πρέπει επομένως να είναι κατανοητό ότι η τήρηση της νομιμότητας, όπως διαμορφώνεται από τους νόμους της πατρίδας μας, είναι το πρώτο μέτρο που θα ανακουφίσει τους προσερχόμενους στην Ελλάδα και θα προστατέψει τα δικαιώματά τους, ενώ από την άλλη θα καταστήσει υποχρεωτική για τους εταίρους μας την αποδοχή των αναλογούντων προσφύγων και μεταναστών. Στην έννοια της νομιμότητας περιλαμβάνεται οπωσδήποτε και η ποινική καταστολή, και με την αυτόφωρη διαδικασία, των προσώπων εκείνων που με οποιοδήποτε κίνητρο, οικονομικό ή άλλο, επιδιώκουν την παράνομη διασυνοριακή μετακίνηση των μεταναστών και προσφύγων στις χώρες του ενιαίου Ευρωπαϊκού χώρου, στον οποίο ανήκει και η Ελλάδα.

Και  ως εκ τούτου πρέπει να είναι αυτονόητο ότι το κύριο ζήτημα που θα έπρεπε να διέπει την θέση της Ένωσης των εφαρμοστών του δικαίου, είναι η τήρηση της νομιμότητας. Αυτή που η ίδια η Πολιτεία έχει καθορίσει, ώστε να προστατευτούν αποτελεσματικά τα δικαιώματα των προσώπων αυτών, αλλά και τα συμφέροντα της χώρας, με την αποτροπή της σημερινής δεινής κατάστασης.

 * Ο κ. Ευστάθιος Βεργώνης είναι Αντιεισαγγελέας Εφετών Αθηνών

Η ανακοίνωση της Ένωσης

Με αφορμή το μείζονος σημασίας μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα στην Ευρώπη και τα όσα διαδραματίζονται ειδικώς στη χώρα μας, το τελευταίο χρονικό διάστημα, με τη συνεχή είσοδο πλήθους μεταναστών και προσφύγων εντός της Ελληνικής Επικράτειας, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων επισημαίνει τα εξής:

Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος και θρησκείας, αποτελεί το βασικό θεμέλιο του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Από το σύνολο των νομικών κανόνων και αρχών, που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, προκύπτει, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι, για λόγους προάσπισης αυτής της αξιοπρέπειας, ο αριθμός των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, που συντελείται το τελευταίο διάστημα κατά τρόπο αναπόφευκτο, μέσω της χώρας μας, εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο, σε συνδυασμό με την εν γένει γεωγραφική διάταξη των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατανέμεται αναλογικά σε όλα τα κράτη – μέλη, πρωτίστως αναλόγως του πληθυσμού αυτών.

Οι αρχές αυτές πιστεύουμε, ότι δεν αποτελούν απλά ευχολόγια. Η χάραξη συγκεκριμένης στρατηγικής όλων των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα φέρει τα χαρακτηριστικά της αλληλεγγύης, δύναται να δώσει λύση, τόσο στο στάδιο της αρχικής υποδοχής όσο και στο στάδιο, μετά την αναγκαία ταυτοποίηση, της μακροχρόνιας ένταξης των ατόμων αυτών στην κοινωνία και την οικονομία.

Αντίθετα, οι δημόσιες διακηρύξεις από Κυβερνήσεις κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί απαγόρευσης εισόδου μεταναστών και προσφύγων στις χώρες τους και μάλιστα, υπό την έμμεση απειλή εγκλωβισμού αυτών στη χώρα μας, που αποτελεί σύμβολο Δημοκρατίας και με ιστορία δεκαετιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συνιστούν παραβίαση των παραπάνω νομικών κανόνων, αντίκεινται στο σύνολο της κοινοτικής νομοθεσίας, ευνοούν την έξαρση εθνικιστικών συμπεριφορών, πυροδοτούν ακραία αισθήματα ξενοφοβίας και προπαντός κλονίζουν, πλέον, την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών προς το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα ως προς θέση, που η Ευρωπαϊκή Ένωση επιφυλάσσει, τελικά, για τη χώρα μας, η περιουσία της οποίας, τα μέσα του 20ου αιώνα, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι λεηλατήθηκε.

Ενόψει των παραπάνω, και της περαιτέρω διαπίστωσης ότι η χώρα μας θα εξακολουθήσει να κατέχει κομβική θέση στο χάρτη των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στην Ευρώπη η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων αποφάσισε ομόφωνα  τη  διεξαγωγή  συνεδρίου  με αντικείμενο εργασιών: «Μεταναστευτικό  –  Προσφυγικό:   Ευρωπαϊκό  πρόβλημα   ή  αφορμή   για επανακαθορισμό της σχέσης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών – μελών – Νομική  διάσταση στην εσωτερική νομοθεσία», που θα πραγματοποιηθεί στην πόλη των Ιωαννίνων στις 15 και 16 Απριλίου 2016, προκειμένου να αναδειχθούν τα σχετικά ζητήματα. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, θα συγκεντρωθούν είδη πρώτης ανάγκης για τη χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας στο κέντρο υποδοχής – άφιξης (hotspot) Ειδομένη Νομού Κιλκίς.

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ως θεματοφύλακας τήρησης των  Ευρωπαϊκών Κανόνων από τους οποίους απορρέουν οι αρχές της αλληλεγγύης και της ισότητας θα περιφρουρήσει την τήρηση των αρχών αυτών.

Δημοσιεύτηκε στο Liberal.gr

Σχολιάστε

Filed under ΓΝΩΜΕΣ

Διάκριση των εξουσιών και δημοκρατία


Lady_justice_standingΌλα θα ήταν χαμένα αν ο ίδιος άνθρωπος, ή το ίδιο σώμα αρχόντων, ή οι ευγενείς, ή κάποιοι από τον λαό ασκούσαν αυτές τις τρείς εξουσίες: Εκείνη του να νομοθετείς, εκείνη του να επιλύεις τις δημόσιες υποθέσεις και εκείνη του να δικάζεις τα εγκλήματα ή τις ιδιωτικές διαφορές.                                                                            Μοντεσκιέ, Το πνεύμα των Νόμων

Η πρόσφατη κρίση στην Ένωση Εισαγγελέων, που απασχολεί έντονα τον δημόσιο διάλογο, και η οποία κατά την γνώμη μου αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου του εσωτερικού διχασμού στο σύνολο της Δικαιοσύνης, οφείλεται κατά κύριο λόγο στον τρόπο απάντησης σε δύο ερωτήματα, τα οποία θα θέσω αμέσως πιο κάτω. Ειδικότερα, το ζήτημα προέκυψε μετά την ανακοίνωση του Προεδρείου της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδας, στην οποία διατυπώνονταν αντιρρήσεις και επιφυλάξεις ως προς την συνταγματικότητα τροποποίησης του άρθρου 177 § 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, με την οποία, για μια κατηγορία μόνον εγκλημάτων, αυτών της φοροδιαφυγής και της «διαφθοράς», μπορεί, κατά την κρίση του αρμόδιου δικαστή ή εισαγγελέα, να χρησιμοποιηθούν και αποδεικτικά μέσα που έχουν αποκτηθεί με παράνομο τρόπο, όπως οι γνωστές από τον τύπο «λίστες» πελατών τραπεζικών ιδρυμάτων, αλλά όχι μόνο αυτών αλλά και άλλων όπως παράνομες καταγραφές ήχου ή εικόνας, υποκλαπείσες συνδιαλέξεις κλπ., όταν το αρμόδιο δικαστικό όργανο κρίνει ότι το συμφέρον που προστατεύεται με την χρήση του παράνομου αποδεικτικού μέσου είναι σημαντικότερο από αυτό που προσβλήθηκε με την λήψη του και είναι ο μοναδικός τρόπος να αποδειχτεί το έγκλημα φοροδιαφυγής ή διαφθοράς, ενώ ο τρόπος απόκτησής του δεν προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Μια από τις αποτυπώσεις της αρχής της διάκρισης των εξουσιών στο Σύνταγμά μας είναι η πρόβλεψη της τρίτης παραγράφου του άρθρου 29, κατά την οποία απαγορεύονται στον δικαστικό λειτουργό οι οποιασδήποτε μορφής εκδηλώσεις υπέρ ή κατά πολιτικού κόμματος. Τέτοιες εκδηλώσεις σαφώς είναι και η αποδοχή της αφήγησης της κοινωνικής πραγματικότητας που γίνεται από κάποιο πολιτικό κόμμα, κυβερνών ή όχι, καθώς και των προτάσεών του, με βάση την αφήγησή του, σε θέματα γενικής οικονομικής ή δημοσιονομικής πολιτικής. Ειδικότερα υπάρχουν στο πεδίο του πολιτικού διαλόγου δύο διαφορετικές απόψεις για την κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ως προς τα αίτια αυτής, και, με βάση την αποδοχή του διαφορετικού αιτίου, υπάρχουν διαφορετικές προτάσεις για την επίλυση του προβλήματος. Η μια άποψη είναι ότι η κρίση οφείλεται στην μη παραγωγή πλούτου και την υπερτροφία του δημοσίου τομέα, και προκρίνει ως λύση τις διαρθρωτικές αλλαγές στο δημόσιο και την οικονομία, με σκοπό την μεγαλύτερη παραγωγή πλούτου και την συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, ως εγγυητή της διαδικασίας παραγωγής πλούτου, στα πλαίσια δε της εγγυητικής αυτής λειτουργίας εντάσσεται η καταπολέμηση της διαφθοράς, η οποία είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για την έξοδο από την κρίση. Η άλλη άποψη είναι ότι η οικονομία δεν έχει εγγενή προβλήματα, αλλά τα προβλήματα, και ειδικότερα το χρέος και τα ελλείμματα, οφείλονται στην εκτεταμένη φοροδιαφυγή και την διαφθορά, η καταπολέμηση των οποίων αρκεί να εξυγιάνει την οικονομία, θέτοντας σε δευτερεύουσα θέση τις διαρθρωτικές αλλαγές. Τα ερωτήματα, λοιπόν, που καθορίζουν και την απάντηση στην περί του δικονομικού ζητήματος διαμάχη, είναι δύο. Το πρώτο, αν ο δικαστικός λειτουργός δικαιούται να ταχθεί με μια από τις δύο απόψεις δημόσια. Το δεύτερο, αν η εκτελεστική εξουσία, στα πλαίσια του δημοσίου διαλόγου, νομιμοποιείται να καλεί δικαστικούς λειτουργούς να πάρουν θέση στο σχετικό δίλημμα.

Υπενθυμίζεται ότι η απόλυτη απαγόρευση χρήσης από τον δικαστή ή τον εισαγγελέα παρανόμως κτηθέντος αποδεικτικού μέσου προβλέφθηκε για πρώτη φορά στον νόμο το 2008, ενώ μέχρι τότε επιτρεπόταν, με τις ίδιες προϋποθέσεις στάθμισης των συγκρουομένων συμφερόντων, στον δικαστή και τον εισαγγελέα να το χρησιμοποιεί για όλα τα εγκλήματα. Για την αποφυγή παρεξηγήσεων, εν όψει του ότι η δημόσια συζήτηση κινδυνεύει να μετατραπεί σε αντιπαράθεση σχετικά με το αν είναι κάποιος υπέρ ή κατά της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, οφείλω να δηλώσω την προσωπική μου άποψη για το θέμα που ήταν η αφορμή της διαμάχης. Θεωρούσα πάντοτε ατυχή την τεθείσα το 2008 απόλυτη απαγόρευση των παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων, στην ποινική διερεύνηση όλων των εγκλημάτων, όχι μόνο των οικονομικών αλλά και ιδιαίτερα σκληρών εγκλημάτων, όπως η ανθρωποκτονία, η αποπλάνηση και ο βιασμός ανηλίκων, η διακίνηση ναρκωτικών, αλλά και σοβαρών, όπως οι κλοπές, η παθητική δωροδοκία κ.λπ., γιατί πράγματι δημιουργήθηκαν ιδιαίτερες δυσχέρειες στην προαποδεικτική και αποδεικτική διαδικασία, λόγω της μη παροχής της δυνατότητας στον δικαστή και τον εισαγγελέα να προβεί στη στάθμιση των δύο συγκρουομένων προστατευόμενων εννόμων αγαθών, δηλαδή της ιδιωτικότητας του δράστη (και όχι μόνο των προσωπικών του δεδομένων, όπως κατά κόρον ακούγεται), που προσβάλλεται με την καταγραφή (βίντεο, ήχος, συνομιλίες κλπ.) και της προσβολής που υπέστη το θύμα, που βέβαια δεν είναι μόνο η δημόσια περιουσία. Η επαναφορά τη δυνατότητας στάθμισης μόνο για μια κατηγορία εγκλημάτων δημιουργεί συνεπώς υποβάθμιση των λοιπών σημαντικότατων εννόμων αγαθών, των οποίων φορείς είναι οι Έλληνες πολίτες, ατομικά και ως κοινωνικό σύνολο. Δηλαδή για το σημαντικότατο έννομο αγαθό της κοινωνίας να εισπράξει φόρο, ο εισαγγελέας κατά την δικαστική διερεύνηση μπορεί να χρησιμοποιήσει το παράνομο αποδεικτικό μέσο (λίστα κλπ. ) ενώ για το επίσης πολύ σημαντικό αγαθό της γενετήσιας ελευθερίας, σε περίπτωση π.χ. βιασμού ανηλίκου, ή της περιουσίας, σε περίπτωση εκβίασης ή κλοπής, απαγορεύεται να χρησιμοποιήσει τυχόν βίντεο καταγραφής του δράστη.

Ξαναγυρίζουμε στη διαμάχη περί την επικριτική, για την κυβερνητική πρωτοβουλία, ανακοίνωση του Προεδρείου της Ένωσης Εισαγγελέων. Αποτέλεσμα της ανακοίνωσης ήταν μια απάντηση από τον υπουργό Δικαιοσύνης, ο οποίος υπερασπίσθηκε την δυνατότητα στάθμισης συμφερόντων για την χρήση των παράνομων αποδεικτικών μέσων και από τον υφυπουργό Δικαιοσύνης, με την οποία ασκούσε κριτική στην ανακοίνωση, λέγοντας ότι η άρνηση της διάταξης αποτελεί αποδοχή των μειώσεων μισθών και συντάξεων προκειμένου οι φοροφυγάδες να εξακολουθήσουν να φοροδιαφεύγουν. Επίσης, λόγω της ανακοίνωσης, παραιτήθηκε η πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Εισαγγελέων, ζήτημα που δεν μπορεί να αναλυθεί λόγω έκτασης εδώ. Την 7.1.2016, με διευρυμένη πλειοψηφία το Δ.Σ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, εξέδωσε ανακοίνωση, υπέρ της συνταγματικότητας, αλλά και της σκοπιμότητας της διάταξης, υιοθετώντας μάλιστα μια από τις δύο απόψεις για τα αίτια της κρίσης και την έξοδο από αυτήν.

Επιστρέφοντας στο βασικό ζήτημα, ο διάλογος πάνω σε σημαντικά, όχι μόνον επιστημονικά, ζητήματα, αφορώντα στην ποινική προστασία των ατομικών και κοινωνικών εννόμων αγαθών, δεν επιτρέπεται για τον δικαστικό ή εισαγγελικό λειτουργό να γίνεται με βάση την αποδοχή μιας πολιτικής οπτικής και πρότασης. Έτσι, δεν μπορεί να καλείται ο δικαστής και ο εισαγγελέας, στην όποια δημόσια έκφρασή του, να δηλώσει αν επιθυμεί το ένα ή το άλλο δημοσιονομικό μέτρο, με αφορμή μια επιστημονική του άποψη, για την προστασία των εννόμων αγαθών, που είναι ο σκοπός της δικαιοσύνης. Επίσης δεν μπορεί συγκεκριμένα δικαστικά όργανα, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, να εμφανίζονται ως συνενεργούντες με την εκτελεστική εξουσία, συμμετέχοντας σε συσκέψεις με φορείς της εκτελεστικής εξουσίας, για την αντιμετώπιση, σημαντικών, σύμφωνα με την ιεράρχηση της εκτελεστικής εξουσίας,  ζητημάτων.

Η αποστολή της δικαιοσύνης είναι η, ανεξάρτητη από την εκτελεστική εξουσία και απέναντι και από αυτήν, αναζήτηση της αλήθειας και η προστασία των συλλογικών και ατομικών έννομων αγαθών και δικαιωμάτων, καθώς και η εγγυητική της λειτουργία, για την θεραπεία των στρεβλώσεων και προσβολών, με βάση το νομοθετικό πλαίσιο, που ορίζεται από το Σύνταγμα, τους κανόνες του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου, και τους σύμφωνους με αυτά εθνικούς κανόνες δικαίου. Για να δώσουν αυτά που οφείλουν η δικαιοσύνη και οι δικαστικοί λειτουργοί στην κοινωνία, πρέπει να τους παρασχεθούν από τις άλλες δύο ταυτιζόμενες μεταξύ τους εξουσίες, ένα νέο πιο ευέλικτο σύστημα λειτουργίας, χωρίς κατασπατάληση ανθρωπίνων πόρων, και με ριζική αλλαγή των υποδομών της, την αξιοποίηση της τεχνολογίας. Ούτε η ταύτιση των εξουσιών ούτε η αντιπαράθεση με όρους πολιτικού και επικοινωνιακού διαλόγου δεν χρειάζονται. Αντίθετα οδηγούν σε επικίνδυνο δρόμο με άγνωστη κατάληξη, την οποία είχε υποψιαστεί ο Μοντεσκιέ και δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν ο Αριστοτέλης.

Ευστάθιος Βεργώνης,

Αντεισαγγελέας Εφετών Αθηνών

Πηγή: the books’ journal

Σχολιάστε

Filed under ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Ανέστειλαν προσωρινά τις κινητοποιήσεις τους οι δικαστές


Χωρίς καμμία αιτιολογία για τους λόγους που οδηγούν σ’ αυτήν, η έκτακτη Γ.Σ. της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων αποφάσισε την προσωρινή αναστολή και όχι διακοπή των  «κινητοποιήσεών» τους ευρισκόμενη σε αναμονή, για την ικανοποίηση και των υπολοίπων αιτημάτων της.

Ερώτημα αφελούς: Ποιο ήταν αυτό, που ικανοποιήθηκε;

Παραθέτουμε αυτούσιο το ψήφισμα της Γ.Σ.:

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΤΗΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ της 19-1-2013

Οι Δικαστικοί Λειτουργοί (Δικαστές και Εισαγγελείς) Μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση που συγκάλεσαν στις 19-1-2013 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών.

ΑΠΟΦΑΣΙΖOΥΝ

1)    Την προσωρινή αναστολή των διακοπών συνεδριάσεων όλων των Δικαστηρίων της χώρας και τη σύγκληση ειδικής συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου στις 3-4-2013, για να αποφασιστεί η περαιτέρω στάση της Ένωσης, αναλόγως προς τις μέχρι τότε εξελίξεις.

2)    Τη διεκδίκηση παροχής της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής (γραφείων κ.λ.π.) για την αλλαγή του τρόπου άσκησης των καθηκόντων τους (όπως έχει ήδη ζητηθεί με σχετικό έγγραφο αποσταλέν στον Υπουργό Δικαιοσύνης), προκειμένου στο εξής να παρέχουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά και μόνο στα οικεία δικαστικά καταστήματα. Η νέα ουσιαστική περικοπή των αποδοχών τους καθιστά πλέον αδύνατη την κάλυψη εξ ιδίων των αυξημένων δαπανών, που απαιτούνται για τη διατήρηση γραφείου και ανάλογων υποδομών στο σπίτι τους και τη συνέχιση της παροχής της εργασίας τους στο δικό τους χώρο, όπως μέχρι σήμερα έπρατταν, χωρίς να έχουν καμία σχετική νομική υποχρέωση.

3)    Την αξίωση προκαταβολής από την Πολιτεία των εξόδων που απαιτούνται προκειμένου να εξακολουθήσουν να πηγαίνουν στις μεταβατικές έδρες των Δικαστηρίων που υπηρετούν, οι οποίες πρέπει να διατηρηθούν μόνο εκεί που οι χωροταξικές ανάγκες το επιβάλλουν.

4)    Την αξίωση της άμεσης καθιέρωσης αμοιβής των Δικαστικών Λειτουργών για τη συμμετοχή τους σε όλες τις Επιτροπές.

5)    Επισημαίνουν την αναγκαιότητα της πιστής τήρησης των Κανονισμών των Δικαστηρίων εκ μέρους των Διευθυνόντων τα Δικαστήρια ή τις Εισαγγελίες, οι οποίοι έχουν την προσωπική ευθύνη προς τούτο.

Τέλος, οι Έλληνες Δικαστές και Εισαγγελείς δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση ότι η μείωση των αποδοχών τους δεν πρόκειται να επηρεάσει την ποιοτική εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους, τα οποία θα εξακολουθήσουν να ασκούν με σθένος και υψηλό αίσθημα ευθύνης, ως εγγυητές της συνταγματικής νομιμότητας και προς το συμφέρον των Ελλήνων Πολιτών.

Με εξουσιοδότηση της Γενικής Συνέλευσης

Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης

             Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                 Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου                   Γεώργιος Μανωλίδης

Αρεοπαγίτης                                                        Πρόεδρος Εφετών

Σχολιάστε

Filed under ΔΕΛΤΙΟ ΑΠΕΡΓΙΩΝ

Συνεχίζουν οι δικαστές….


Τη συνέχιση των κινητοποιήσεών τους μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 2013, σε ηπιότερη όμως μορφή, αποφάσισαν σήμερα το απόγευμα με ισχυρότατη πλειοψηφία τα μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευσή τους.

   Ειδικότερα, με ψήφους περίπου 250 υπέρ και 50 κατά, οι δικαστές αποφάσισαν την παράταση των κινητοποιήσεων τους μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 2013, οπότε και θα πραγματοποιήσουν νέα έκτακτη Γενική Συνέλευση για να καθορίσουν την περαιτέρω στάση τους.

   Συγκεκριμένα, θα κατέρχονται από τις έδρες από τις 12 το μεσημέρι έως το τέλος του ωραρίου (3 μ.μ.), ενώ μέχρι σήμερα κατέβαιναν από τις έδρες από τις 10 π.μ. έως 3 μ.μ.

   Επίσης, ανέτρεψαν παλαιότερη απόφαση τους, η οποία απαγόρευε τη δημοσίευση των δικαστικών αποφάσεων εκτός από τις επείγουσες και από εδώ και στο εξής θα δημοσιεύουν πλέον κανονικά όλες τις αποφάσεις.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Σχολιάστε

Filed under ΔΕΛΤΙΟ ΑΠΕΡΓΙΩΝ

«Δεν είναι δικαστής» της Μαρίας Χασιρτζόγλου, Εφέτη


“Η νομιμότητα δεν είναι συνώνυμο ούτε της δικαιοσύνης ούτε πρωτίστως της πραγματικής δημοκρατίας” έγραψε ένας δικαστής, σε ιστοσελίδα συναδέλφου, επιχειρηματολογώντας υπέρ της νομιμότητας της «αποχής» των δικαστών από τα καθήκοντά τους.
Αδυνατώ να αποκωδικοποιήσω τη σκέψη ενός δικαστή που υιοθετεί το παραπάνω αξίωμα. Και από αυτή την αδυναμία προκύπτει ένα ερώτημα που μοιάζει, αλλά δεν είναι, υπαρξιακό:

«Ποιοι, τέλος πάντων, είμαστε και τι κάνουμε;».
Κατά τον ορισμό που μάς αποδίδεται  (βλ. για παράδειγμα στο λεξικό της ΚΝΛ), είμαστε αυτοί που απονέμουν δικαιοσύνη.

Και τι σημαίνει απονέμω δικαιοσύνη;
Σημαίνει ότι ικανοποιώ κάποιον ή αποκαθιστώ μια κατάσταση, στο μέτρο του ανθρωπίνως δυνατού, όταν έχει βλαφτεί από μια παράνομη συμπεριφορά.
Και πώς το κάνω αυτό;
Εφαρμόζοντας το νόμο. Εφαρμόζοντας, επαναλαμβάνω, το νόμο όπως τον ερμηνεύω πρωτίστως από το γράμμα του και δευτερευόντως από το πνεύμα του, σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 87 παρ. 2 του Συντάγματος. Δεν διαπλάθω  κατά την κρίση μου το νόμο, όταν αυτός είναι σαφής και χωρίς κενά, γιατί τότε, πολύ απλά, τον παραβιάζω.
Η συνέχεια του άρθρου στο protagon, όπου και δημοσιεύτηκε σήμερα.

 

 

Σχολιάστε

Filed under ΓΝΩΜΕΣ

Συνεχίζουν την αποχή τους οι δικαστές μέχρι 10.11.12


Τη συνέχιση των κινητοποιήσεών τους μέχρι  τις 10.11.12 αποφάσισαν οι δικαστές, κατά την έκτακτη συνέλευσή τους, που πραγματοποιήθηκε στις 20.10.12. Η συνέλευση έδωσε στη δημοσιότητα το παρακάτω ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΤΗΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ  στις 20-10-2012

Οι Δικαστικοί Λειτουργοί- Δικαστές  και Εισαγγελείς –μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση που συγκάλεσαν στις 20-10-2012 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών.
Διαπιστώνουν, ότι η Κυβέρνηση εξακολουθεί να τηρεί την ίδια άκαμπτη στάση και, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις προτάσεις τους, όπως αυτές διατυπώθηκαν από τις Δικαστικές Ενώσεις στις αλλεπάλληλες συναντήσεις τους με τους αρμόδιους θεσμικούς παράγοντες, σχεδιάζει την περαιτέρω δραστική μείωση των αποδοχών τους, αδιαφορώντας για το καίριο πλήγμα που θα επιφέρει στη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία των Δικαστικών Λειτουργών, η οποία αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης.
Εκφράζουν την αγανάκτησή τους προς την Πολιτεία, η οποία δεν εξετίμησε την υπεύθυνη στάση, που διαχρονικά επέδειξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, εργαζόμενοι αγόγγυστα κάτω από εξοντωτικές συνθήκες για την ορθή απονομή του δικαίου και αξιώνει απ’ αυτούς περαιτέρω θυσίες, χωρίς η ίδια να τηρεί τη δική της υποχρέωση για ανάλογη προς το λειτούργημά τους μισθολογική μεταχείρισή τους.
Δηλώνουν, ότι δεν είναι διατεθειμένοι να δεχθούν την υποβάθμιση του λειτουργήματός τους και την επιχειρούμενη υπαλληλοποίησή τους.

Και ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ
Τη συνέχιση των κινητοποιήσεων που αποφασίστηκαν από την Έκτακτη Γενική Συνέλευση της 22ας  Σεπτεμβρίου 2012 και ειδικότερα:

1)    Τη συνέχιση διακοπής των συνεδριάσεων όλων των δικαστηρίων της χώρας ( Πολιτικών και  Ποινικών ) από τη Δευτέρα  22-10-2012 έως το Σάββατο 10-11-2012, κατά τις ώρες από  10:00 π.μ. έως 15:00 μ.μ..
2)    Την αναστολή δημοσίευσης των πολιτικών αποφάσεων ( πλην των επειγουσών) από  22-10-2012 έως 10-11-2012.
3)    Την αλλαγή του τρόπου άσκησης των καθηκόντων τους, με την υποβολή αιτήματος προς τους Προϊσταμένους των Δικαστηρίων για την παροχή της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής ( γραφείων κ.λ.π), προκειμένου στο εξής να παρέχουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά και μόνο στα οικεία δικαστικά καταστήματα. Η  επαπειλούμενη νέα ουσιαστική περικοπή των αποδοχών τους, καθιστά πλέον αδύνατη την κάλυψη εξ ιδίων των αυξημένων δαπανών, που απαιτούνται για τη  διατήρηση γραφείου και ανάλογων υποδομών στο σπίτι τους και τη συνέχιση της παροχής της εργασίας τους στο δικό τους χώρο, όπως μέχρι σήμερα έπρατταν χωρίς να έχουν  καμία σχετική νομική υποχρέωση.
4)    Την πιστή τήρηση των ισχυόντων Κανονισμών των Δικαστηρίων, ως προς τη χρέωση του προβλεπόμενου  συγκεκριμένου αριθμού υποθέσεων για κάθε δικαστή και τη σύγκληση των Ολομελειών για τροποποίηση των Κανονισμών, σύμφωνα με τις νέες συνθήκες που θα προκύψουν με την αλλαγή του τρόπου παροχής της εργασίας τους.
5)     Την άσκηση όλων των ενδεικνυόμενων ενδίκων βοηθημάτων ενώπιον των Ελληνικών και Ευρωπαϊκών  Δικαστηρίων, για την προάσπιση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους και την αποκατάσταση των μισθολογικών αδικιών σε βάρος των Δικαστικών Λειτουργών .
6)    Τη μη συμμετοχή τους σε όλες τις Επιτροπές που προβλέπεται η συμμετοχή Δικαστικών Λειτουργών, αμειβόμενες και μη, πλην των σωματείων .
7)    Την αξίωση προκαταβολής από την Πολιτεία των εξόδων που απαιτούνται, προκειμένου να εξακολουθήσουν να πηγαίνουν στις μεταβατικές έδρες των Δικαστηρίων που υπηρετούν.
8)    Την αξίωση λήψης από την Πολιτεία των αναγκαίων μέτρων για την ασφάλεια των Δικαστηρίων.
Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδοτεί το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων να αποφασίσει για την συνέχιση των κινητοποιήσεων με τη λήψη των μέτρων αντίδρασης που θα κρίνει πρόσφορα και αναγκαία και μετά την 10-11-2012 ή την αναστολή τους σε οποιοδήποτε χρόνο, ανάλογα με τις εξελίξεις.
Τέλος, οι Έλληνες Δικαστές και Εισαγγελείς δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση , ότι η μείωση των αποδοχών τους δεν πρόκειται να επηρεάσει την ποιοτική εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους, τα οποία θα εξακολουθήσουν να ασκούν με σθένος και υψηλό αίσθημα ευθύνης , ως εγγυητές της συνταγματικής νομιμότητας και προς το συμφέρον των Ελλήνων Πολιτών .

Με εξουσιοδότηση της Γενικής Συνέλευσης
Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                              Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου                                Γεώργιος Μανωλίδης
Αρεοπαγίτης                                                      Πρόεδρος Εφετών

Σχολιάστε

Filed under ΔΕΛΤΙΟ ΑΠΕΡΓΙΩΝ

«Γιατί δεν συμμετέχω στις αποχές των δικαστών», του Στάθη Βεργώνη, Εισαγγελέα Πρωτοδικών


Αναδημοσιεύουμε σήμερα το άρθρο του Στάθη Βεργώνη, Εισαγγελέα Πρωτοδικών. Το άρθρο γράφτηκε για τις αποχές της περασμένης χρονιάς και δημοσιεύτηκε στις 27.10.11 στο «ΒΗΜΑ». Σήμερα, ενισχύεται η επικαιρότητά του:

ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΚΡΙΣΗ ΘΕΣΜΩΝ

Αν έχουμε μια πιθανότητα να διατηρήσουμε μια μίνιμουμ συνοχή ως κοινωνία στο πολύ κοντινό επώδυνο μέλλον, ένα έστω και χαλαρό κοινωνικό ιστό, που θα αποτελέσει ανάχωμα στην διάλυση, αυτή είναι η προάσπιση των θεσμών και η διατήρηση των ελάχιστων κανόνων δημόσιας λειτουργίας, κοινωνικής συνεννόησης και συμβίωσης. Και ευτυχώς στην δυτικού τύπου αστική δημοκρατία, που ελπίζω ότι είμαστε ακόμη, η εγγύηση των ελάχιστων αυτών είναι το Σύνταγμα. Δυστυχώς η υπεράσπιση του Συντάγματος ακούγεται παράδοξη σήμερα (καλά τι μας λέει αυτός, εδώ είμαστε μπροστά στην απόλυτη καταστροφή και την κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση, για Σύνταγμα θα μιλάμε τώρα;). Κι όμως η προσπάθεια ανόρθωσης, που είναι υποχρεωτική συλλογική επιλογή για την ελληνική κοινωνία, θέλει και δουλειά και εξασφάλιση τόσο του σχεδιασμού και της υλοποίησής της όσο και των αποτελεσμάτων της.

Γιατί ας μη γελιόμαστε όταν συνειδητοποιήσουμε την πικρή αλήθεια ότι το πάρτι δεν μπορεί να ξαναρχίσει, ότι το κράτος χωρίς πλούτο που να παράγεται στην Ελλάδα, δεν μπορεί να είναι ο μπαμπάς εγγυητής μας, κι η συνειδητοποίηση μάλλον δεν αργεί, θα δούμε ότι μόνο η συλλογική και αλληλέγγυα εργασία μπορεί να μας βγάλει από το αδιέξοδο. Και τότε η αναγκαιότητα των συλλογικών κανόνων θα είναι αυτονόητη. Όσο αυτονόητο, ελπίζω και σήμερα, είναι και το ότι εγγυητής της τήρησης και λειτουργίας των κανόνων της κοινωνικής συμβίωσης, και του συντάγματος, είναι η δικαιοσύνη, εκφραζόμενη από τους δικαστικούς λειτουργούς, όταν βέβαια λειτουργούν δικαιοδοτικά, ως μέλη δηλαδή των δικαστηρίων που κρίνουν τα βιοτικά περιστατικά και εκδίδουν αποφάσεις, ως εισαγγελείς που κινούν την ποινική διαδικασία κλπ. Μάλιστα στην κρίση τους επαφίεται και η τήρηση της συνταγματικής νομιμότητας.

Προκαλεί επομένως δυσάρεστη έκπληξη η πρωτοβουλία σημαντικού αριθμού δικαστικών λειτουργών, αυτών που διαμόρφωσαν τις πλειοψηφίες στις συνελεύσεις των πολυαριθμότερων δικαστικών ενώσεων, δηλ. της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων και της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, να προβούν σε τρίωρες διακοπές των συνεδριάσεων των δικαστηρίων της χώρας, καθημερινά και για μεγάλο χρονικό διάστημα, από τα μέσα Οκτωβρίου μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, προτείνοντας δηλαδή, σε συνδυασμό με τις αποχές των δικηγορικών συλλόγων και τις ευφάνταστες στην ονοματοδοσία τους κινητοποιήσεις των δικαστικών υπαλλήλων (διακοπές εργασίας, διαρκείς γενικές συνελεύσεις κλπ.) από τις 9 το πρωί μέχρι τις 11.30, την μη συνεδρίαση κάθε είδους δικαστηρίου στην χώρα και βέβαια την μη έκδοση καμιάς απόφασης, με δικαιολογητική βάση της απόφασης αυτής μισθολογικά και ασφαλιστικά αιτήματα, αποκαλούμενα πομπωδώς υπεράσπιση του κύρους της δικαιοσύνης και των δικαστικών λειτουργών.

Με τον τρόπο αυτό όμως, αν η απόφαση ακολουθηθεί έστω και από ένα δικαστή της σύνθεσης, ακυρώνεται μια βασική λειτουργία της δημοκρατίας μας, η απονομή της δικαιοσύνης, γεγονός θεωρητικά ισοδύναμο με την μη λειτουργία της κυβέρνησης ή του κοινοβουλίου. Μάλιστα παρά το ότι φραστικά αναφέρεται ότι οι διακοπές των συνεδριάσεων δεν συνιστούν απεργιακή κινητοποίηση, δεν έχει υποστηριχθεί μέχρι σήμερα επιστημονικά η άποψη αυτή, παρά την συμμετοχή στην λήψη της απόφασης και την δημόσια υποστήριξή της επαρκέστατων και ανώτατων δικαστών, ενώ σύμφωνα με την πάγια νομολογία των πολιτικών δικαστηρίων, και του Αρείου Πάγου, η μορφή αυτή της διαμαρτυρίας όταν πραγματοποιείται από άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, χαρακτηρίζεται ευθέως σαν απεργία, δικαιολογείται δε και η μείωση των αποδοχών για αντίστοιχο χρόνο. Και όλα αυτά όταν υπάρχει ρητή διάταξη στο Σύνταγμα, αυτή του άρθρου 23 § 2, με την οποία αποκλείεται στους δικαστικούς λειτουργούς το δικαίωμα της απεργίας με οποιαδήποτε μορφή, για σαφείς δικαιοπολιτικούς λόγους, που ανέφερα πιο πάνω.

Πέρα από το αναιτιολόγητο επιχείρημα ότι η στάση αυτή δεν αποτελεί απεργιακή κινητοποίηση, ακούγεται και μάλιστα από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς, ότι σήμερα η συνταγματική νομιμότητα έχει καταργηθεί με τις πηγάζουσες από το μνημόνιο νομοθετικές ρυθμίσεις και ότι ανεπίτρεπτα και αντισυνταγματικά έχει περιοριστεί η εθνική κυριαρχία, υπονοώντας σαφώς ότι αυτή η συνταγματική παραβίαση είναι πολύ σοβαρότερη και λιγότερο ανεκτή από την παραβίαση του άρθρου 23 § 2 του Συντάγματος.

Μα αν δεν απατώμαι η κριτική περί αντισυνταγματικότητας έχει απαντηθεί από τον μόνο που μπορεί να απαντήσει, δηλαδή με απόφαση ανωτάτου δικαστηρίου, του Συμβουλίου της Επικρατείας, που συνεδρίασε μάλιστα σε ολομέλεια, μετά από προσφυγή του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και άλλων φορέων, που έτυχε και σημαντικής τηλεοπτικής, και νομικής υποθέτω, υποστήριξης, δυσανάλογης με την δημοσιότητα που έλαβε η απόφαση που την απέρριψε στην ουσία της, κρίνοντας τις νομοθετικές ρυθμίσεις ως σύμφωνες με το Σύνταγμα.

Ακόμη όμως και έτσι να μην ήταν, η παραβίαση του Συντάγματος από φορείς κάποιας εξουσίας δικαιολογεί την παραβίασή του από φορείς μιας άλλης με αιτιολογία ότι η δεύτερη είναι ελαφρότερη; Ή μπορεί η δεύτερη να θεωρηθεί ως άμυνα; και μάλιστα με την ακύρωση συνταγματικής λειτουργίας επί δίμηνο. Και γιατί στο μέλλον να μην γίνει ανεκτή η παραβίαση της συνταγματικής διάταξης που επιβάλλει την πραγματοποίηση των υπηρεσιακών μεταβολών των δικαστών από αμιγώς υπηρεσιακά όργανα ή αυτής που απαγορεύει την κομματική τους ένταξη; Και ακόμη χειρότερα της απαγόρευσης της σύλληψης εκτός δικαστικής διαδικασίας;

Το άλλο ανησυχητικό φαινόμενο είναι ότι στον διάλογο μεταξύ των δικαστικών λειτουργών ακούγονται ‘’επιχειρήματα’’, όπως ότι είναι αδιανόητο να βρεθεί έστω και ένας δικαστής να μην ακολουθήσει τις αποφάσεις του επαγγελματικού του σωματείου. Η ολική αυτή επαναφορά του αλήστου μνήμης δημοκρατικού συγκεντρωτισμού όμως αμφισβητεί ευθέως και την επαγγελματική ιδιότητα του δικαστή, που του έχει ανατεθεί η άσκηση δημόσιας εξουσίας με μόνο γνώμονα τον νόμο και την συνείδησή του, δηλαδή κατ’ εξοχήν προσωπική λειτουργία, καθιστώντας τέτοιες επισημάνσεις ευθέως αντιδικαστικές. Ακόμη περισσότερο όποιος εκφράζει απλώς επιφυλάξεις μη φθάνοντας σε ευθεία αντίθεση με τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων κατηγορείται ως ιδιοτελής ή εκφραστής ακατονόμαστων συμφερόντων, σε συζητήσεις στο διαδίκτυο.

Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να συζητάμε με νηφαλιότητα, και στην κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να βοηθήσει τόσο η φυσική όσο και η συνδικαλιστική ηγεσία, είναι ζήτημα δημοκρατίας, πολιτισμού και συνύπαρξης σε ένα περιβάλλον που απαιτεί και την ανεκτικότητα σαν αρετή. Επειδή στο άμεσο μέλλον οι δικαστικοί λειτουργοί της χώρας πρέπει να παραμείνουν οι εγγυητές της δημοκρατικής νομιμότητας, συνταγματικής και κοινής, θεωρώ ότι πρέπει με μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση και περίσκεψη να ξαναδούν το θέμα και, στο μέτρο που τους αναλογεί, να προσπαθήσουν υπερασπίσουν την κατά το δυνατόν ομαλή κοινωνική συμβίωση. Έτσι μόνο θα βρεθεί και στην χώρα μας ο μυλωνάς του Πότσδαμ να υπενθυμίσει στις άλλες εξουσίες και στους συγχωριανούς του ότι ‘’υπάρχουν δικαστές’’ και στην Αθήνα και σ’ όλη την Ελλάδα.

Σχολιάστε

Filed under ΔΙΚΑΣΤΕΣ

«Κλαζομένιοι της δικαιοσύνης», του Γιώργου Κτιστάκη, Αντεισαγγελέα Εφετών


Αναδημοσιεύουμε σήμερα το άρθρο του Γιώργου Κτιστάκη, Αντεισαγγελέα Εφετών, σχετικά με την απεργία των δικαστών. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 10.09.12 στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»:
Πρόσφατα ανακοινώθηκε το προσχέδιο για τις νέες σημαντικές περικοπές στις αποδοχές των δικαστικών λειτουργών. Οι δικαστικές ενώσεις αντέδρασαν έντονα στο σχέδιο. Ηδη δημοσιεύτηκε το άρθρο του καθηγητή Θανάση Διαμαντόπουλου – υπαγόμενου στα ειδικά μισθολόγια («Αντι-κοινωνικός κανιβαλισμός», «ΤΑ ΝΕΑ», 10/9/2012), το οποίο τοποθετούσε το ζήτημα στις σωστές του διαστάσεις. Ομως μια φωνή νηφαλιότητας ακόμα δεν κάνει κακό.
Οι δικαστικές ενώσεις υποστήριξαν ότι:
1 Οι δικαστικοί έχουν υποστεί μειώσεις 38% (ποσοστό που υιοθέτησε και ο υπουργός Δικαιοσύνης), άρα δεν μπορούν να υποστούν άλλες. Προφανώς κάποιο λάθος έχει γίνει στον σχετικό υπολογισμό. Προσωπικά υπολογίζω τις συνολικές μέχρι τώρα μειώσεις (προ φόρου εισοδήματος) σε 22% – 24%. Σε ποσοστό 22% ή 23% τις υπολόγισε στην εφημερίδα «Το Βήμα» ο Ζώης Τσώλης (Κυριακή 9/9/2012). Ας ξαναδούν τους υπολογισμούς οι συνάδελφοι και θα επισημάνουν το λάθος στο οποίο υπέπεσαν. Σε κάθε περίπτωση δεν «δικαιούνται (μόνο) οι δικαστικοί λειτουργοί μια αξιοπρεπή διαβίωση», αλλά όλοι οι εργαζόμενοι, άρα προσφέρουμε χείριστες υπηρεσίες στο δικαστικό σώμα με το επιχείρημα αυτό και αδυνατίζουμε την έξωθεν καλή μας μαρτυρία. Επίσης δεν μπορεί να προβληθεί ως επιχείρημα ότι οι δικαστικές αποδοχές κατοχυρώνονται συνταγματικά, άρα οι περικοπές είναι αντισυνταγματικές. Ζούμε σε μια ακραία δύσκολη εποχή και τις δυσκολίες οφείλουμε να τις υποστούμε όλοι, ακόμα και αυτοί με συνταγματικά κατοχυρωμένες αποδοχές.
2 Οι δικαστικοί θα επιστρέψουν στους προϊσταμένους των δικαστηρίων και εισαγγελιών τις δικογραφίες ζητώντας να αποκτήσουν στις υπηρεσίες τους γραφεία και προσωπικούς υπολογιστές όπου θα εργάζονται μόνο στη διάρκεια του ωραρίου. Δεν θυμάμαι από το 1983, όταν οι αποδοχές μας ήταν πολύ υποδεέστερες των σημερινών, να διεκδικήσαμε παρόμοιες συνθήκες εργασίας. Τότε δεν ετίθετο παρόμοιο αίτημα. Τώρα τίθεται, ανησυχητικά καθυστερημένο όμως.
3 Θα κατεβαίνουμε από τις έδρες στις 10.00 και μέχρι τις 15.00 (λευκή απεργία δηλαδή). Δηλαδή θα δικάζουμε μία ώρα μόνο. Σύμφωνα μάλιστα με ανακοίνωση δικαστικής ένωσης, μετά τις νέες περικοπές υπάρχει κίνδυνος να υποβαθμιστεί η ποιότητα της απονομής της δικαιοσύνης. Ενώ τώρα – με 165.000 εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις, με αστικές υποθέσεις για τις οποίες η έκδοση τελεσίδικης απόφασης απαιτεί αρκετά χρόνια, με ποινικές υποθέσεις που τα πλημμελήματα εκδικάζονται σε δεύτερο βαθμό στα επτά χρόνια και τα κακουργήματα στα δέκα ή δεκαπέντε χρόνια – η ποιότητα της απονομής είναι καλή. Δεν θα έχει άδικο ο μη νομικός πολίτης αν αναρωτηθεί γιατί το ΕΔΔΑ καταδικάζει συνεχώς την Ελληνική Δημοκρατία για καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης που παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Σύμβαση.
4 Αλλεπάλληλα δημοσιεύματα των εφημερίδων συνδέουν την προοπτική οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα (αυτής δηλαδή που μπορεί να προσφέρει στην Ελλάδα τη σωτηρία από το ναυάγιο) με ένα πιο γρήγορο δικαστικό σύστημα, που θα εκδίδει συντομότερα τις αποφάσεις ώστε να εκμηδενίζει τις έριδες και τις αμφισβητήσεις. Διαφορετικά διατυπωμένο: δεν θα έλθει κανένας επενδυτής να χάσει τα χρήματά του στην Ελλάδα αν πρόκειται να εμπλακεί σε ένα δικαστικό σύστημα τόσο αργό όσο το ελληνικό. Οι συνάδελφοι όμως που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους από την απειλή νέας περικοπής στις αποδοχές μας δεν ασχολούνται με τα παραπάνω.
5 Το διοικητικό συμβούλιο μιας εκ των ενώσεων θα συλλέξει τις παραιτήσεις των συναδέλφων από το δικαστικό σώμα και, εφόσον υπερβούν το 50% του συνόλου, θα τις υποβάλει αρμοδίως. Περιττεύει κάθε σχολιασμός.
Προσωπικά θεωρώ τις νέες περικοπές έναν νέο οικονομικό δυσβάστακτο εφιάλτη. Από εδώ μέχρι τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των δικαστικών ενώσεων υπάρχει αγεφύρωτη διαφορά. Τούτο διότι:
α)Κατοχυρώσαμε τις αποδοχές μας με τις αλλεπάλληλες αγωγές στη διάρκεια αρκετών ετών έως τη συνταγματική μεταρρύθμιση του 2001 που καθιερώθηκε το Μισθοδικείο, με αποτέλεσμα να φτάσουν οι αποδοχές μας εκεί που ήταν πριν την έναρξη των μειώσεων. Αυτό που αποκλήθηκε το ισόκυρο των λειτουργιών. Το ισόκυρο όμως είναι κάτι που επιβεβαιώνουμε καθημερινά με τις πράξεις μας και τις ανακοινώσεις μας. Τελευταία όμως υπονομεύουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας.
β)Ζούμε στο κράτος της μεταπολίτευσης. Αρα γνωρίζουμε όλοι τον τρόπο που λειτούργησε αυτό το κράτος, έχουμε όλοι πληροφορηθεί τους αγώνες και τις διεκδικήσεις εργαζομένων εις βάρος του συνόλου των ελλήνων πολιτών και κυρίως της Ελληνικής Δημοκρατίας, αφού στη χώρα μας δεν υπάρχει ένας νόμος για όλους, αλλά «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, του αγρότη, του φοιτητή, του νυχτοφύλακα και κυρίως του ναυαγοσώστη». Γνωρίζουμε συνδικαλιστικές δηλώσεις όπως «θα ματώσουμε», «εμείς δεν πουλάμε», «θα κάνουμε λευκή απεργία». Τα διάφορα χάπενινγκ με κρεμάλες ή χωρίς.
Ας ενεργήσουμε εμείς με νηφαλιότητα. «Εξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν» έλεγαν οι αρχαίοι Ελληνες. Προσωπικά θα παραμείνω Αθηναίος και δεν θα πολιτογραφηθώ Κλαζομένιος.

Σχολιάστε

Filed under ΔΙΚΑΣΤΕΣ

Κλειστά μέχρι 20.10 τα Δικαστήρια


Τη συνέχιση των κινητοποιήσεών τους μέχρι τις 20.10 αποφάσισαν στην έκτακτη γενική συνέλευσή τους οι δικαστές και οι εισαγγελείς της χώρας. Η απόφαση – ψήφισμα της συνέλευσης:  

Οι Δικαστικοί Λειτουργοί- Δικαστές  και Εισαγγελείς –μέλη της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση που συγκάλεσαν στις 22-9-2012 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών.

Διαπιστώνουν , ότι, η σχεδιαζόμενη από την Κυβέρνηση νέα δραστική μείωση   των αποδοχών τους, σε ποσοστό που υπερβαίνει συνολικά το 50% , πλήττει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξαρτησία των Δικαστικών Λειτουργών ως φορέων της τρίτης Λειτουργίας του Κράτους και επηρεάζει άμεσα την ομαλή απονομή της  Δικαιοσύνης .

Εκφράζουν τη δυναμική αντίδρασή τους στην υποβάθμιση του λειτουργήματος τους και την επιχειρούμενη υπαλληλοποίηση τους.

Και ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ

1)   Τη συνέχιση διακοπής των συνεδριάσεων όλων των δικαστηρίων της χώρας ( Πολιτικών και  Ποινικών ) από τη Δευτέρα  24-9-2012 έως 20-10-2012, κατά τις ώρες από 10:00 π.μ. έως 15:00 μ.μ..

2)   Την αναστολή δημοσίευσης των πολιτικών αποφάσεων ( πλην των επειγουσών) από 24-9-2012 έως 20-10-2012.

3)   Τη σύγκληση νέας έκτακτης Γενικής Συνέλευσης το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 10:00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών .

4)   Την αλλαγή του τρόπου άσκησης των καθηκόντων τους, με την υποβολή αιτήματος προς τους Προϊσταμένους των Δικαστηρίων για την παροχή της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής ( γραφείων κ.λ.π ), προκειμένου στο εξής να παρέχουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά και μόνο στα οικεία δικαστικά καταστήματα. Η επαπειλούμενη νέα ουσιαστική περικοπή των αποδοχών τους, καθιστά πλέον αδύνατη την κάλυψη εξ ιδίων των αυξημένων δαπανών, που απαιτούνται για τη  διατήρηση γραφείου και ανάλογων υποδομών στο σπίτι τους και τη συνέχιση της παροχής της εργασίας τους στο δικό τους χώρο, όπως μέχρι σήμερα έπρατταν χωρίς να έχουν καμία σχετική νομική υποχρέωση.

5)   Την πιστή τήρηση των ισχυόντων Κανονισμών των Δικαστηρίων, ως προς τη χρέωση του προβλεπόμενου συγκεκριμένου αριθμού υποθέσεων για κάθε δικαστή και τη σύγκληση των Ολομελειών για τροποποίηση των Κανονισμών, σύμφωνα με τις νέες συνθήκες που θα προκύψουν με την αλλαγή του τρόπου παροχής της εργασίας τους.

6)   Την άσκηση όλων των ενδεικνυόμενων ενδίκων βοηθημάτων ενώπιον των Ελληνικών και Ευρωπαϊκών  Δικαστηρίων, για την προάσπιση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους και την αποκατάσταση των μισθολογικών αδικιών σε βάρος των Δικαστικών Λειτουργών .

7)   Τη μη συμμετοχή τους σε όλες τις Επιτροπές που προβλέπεται η συμμετοχή Δικαστικών Λειτουργών, αμειβόμενες και μη, πλην των σωματείων .

8)   Την αξίωση προκαταβολής από την Πολιτεία των εξόδων που απαιτούνται, προκειμένου να εξακολουθήσουν να πηγαίνουν στις μεταβατικές έδρες των Δικαστηρίων που υπηρετούν.

   Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδοτεί το Δ.Σ. της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων για την εκτέλεση της παρούσας απόφασης, καθώς και να αποφασίσει τη λήψη περαιτέρω μέτρων αντίδρασης σε περίπτωση που κρίνει αυτό αναγκαίο, μέχρι τη σύγκληση της νέας έκτακτης Γενικής Συνέλευσης στις 20-10-2012.

  Τέλος, οι Έλληνες Δικαστές και Εισαγγελείς δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση , ότι η μείωση των αποδοχών τους δεν πρόκειται να επηρεάσει την ποιοτική εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους, τα οποία θα εξακολουθήσουν να ασκούν με σθένος και υψηλό αίσθημα ευθύνης , ως εγγυητές της συνταγματικής νομιμότητας και προς το συμφέρον των Ελλήνων Πολιτών .

Με εξουσιοδότηση της Γενικής Συνέλευσης

Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                       Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου                        Γεώργιος Μανωλίδης

         Αρεοπαγίτης                                                  Πρόεδρος Εφετών

Σχολιάστε

Filed under ΔΙΚΑΣΤΕΣ

Περί απεργίας δικαστών και άλλων τινών….


Προφανώς, το πρότυπο του συνδικαλιστή εν γένει έχει συσσωρεύσει τεράστια προστιθέμενη αξία υπέρ του τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας. Τέτοια και τόση, που συνεπήρε ακόμη και το δικαστικό σώμα. Όχι αδίκως: ο αμέσως προηγούμενος πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ελλάδος, έχοντας ηγηθεί των προηγουμένων «κινητοποιήσεων» του σώματος, πέρασε από την δικαστική εξουσία, στη νομοθετική τοιαύτη. Επίσης προφανώς, η παρακαταθήκη του αξιολογείται θετικά από τους πρώην συναδέλφους του της ηγεσίας της ΕΝ.Δ.Ε., αφού αυτή είναι αποφασισμένη να βαδίσει στα χνάρια του, με αγωνιστικά (μεταξύ άλλων) μέσα:

«Β)Την αναστολή δημοσίευσης των πολιτικών αποφάσεων (πλην των επειγουσών) από την Δευτέρα 10-9-2012 και μέχρι τη σύγκληση της έκτακτης Γεν. Συνέλευσης.

Γ)Την καθημερινή διακοπή των συνεδριάσεων όλων των Δικαστηρίων της χώρας από την Δευτέρα 17-9-2012 έως 22-9-2012,από ώρα 10.00π.μ.έως 15.00μ.μ. και την επεξεργασία των δικογραφιών στα Δικαστήρια».

(Ανακοίνωση υπ’ αριθμόν 109/07.09.12 του Δ.Σ. της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Βλ. σχετικά εδώ

Εκ προοιμίου διευκρινίζω, ότι θεωρώ την ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση των δικαστών τόσο απολύτως επιβεβλημένη και αναγκαία, όσο και την υψηλή τους κατάρτιση και την αυστηρή τους αξιολόγηση και μεταχείριση. Άρα, η ουσία των επιχειρημάτων τους με βρίσκει σύμφωνη κατ’ αρχήν. Όχι όμως και εν τέλει, δεδομένου, ότι στη σημερινή συγκυρία, με τη χώρα στο όριο της κατάρρευσης και, έχοντας σχετικοποιηθεί τα πάντα για τους πάντες, μέσα από τη στάθμιση των εν κινδύνω εννόμων αγαθών, οι δικαστές δεν μπορεί και δεν πρέπει να (αυτο)εξαιρούνται.  Στην τεράστια συζήτηση νομικοπολιτικού ενδιαφέροντος, που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή ενώπιον των δικαστηρίων της χώρας, σχετικά με το μέχρι που μπορούν να περιστέλλονται δικαιώματα πολιτών προστατευόμενα από το Σύνταγμα, χωρίς να θιγεί η ύπαρξή τους, οι δικαστές δεν μπορούν να απαντάνε προτάσσοντας τα δικά τους (δικαιώματα).

Βεβαίως, αυτό είναι αίτημα ηθικοπολιτικού χαρακτήρα, αποδεκτό ή όχι. Η πρόσκληση όμως της ηγεσίας της ΕΝ.Δ.Ε. προς τους δικαστές: α) για μη δημοσίευση των πολιτικών (πλην επειγουσών) αποφάσεων και, β) για διακοπή συνεδριάσεων από τις 10.00 – 15.00 από 17 – 22.09.12 κείται σαφώς εκτός ορίου νομιμότητας και δη, συνταγματικής. Καλεί τους δικαστές σε αρνησιδικία και λευκή απεργία, καταλύοντας την απ’ ευθείας υπαγωγή τους στο Σύνταγμα και τους νόμους και, διεκδικώντας για τους ίδιους και την ηγεσία της ΕΝ.Δ.Ε. «συνδικαλιστικές» δάφνες απολύτως ασύμβατες με τις ιδιότητές τους. Καλλιεργεί μία απολύτως επικίνδυνη αντίληψη περί νομιμότητας  εκτός νομιμότητας και την ανάλογη κουλτούρα και αισθητική.

Είναι προφανές, ότι η «συνδικαλιστική» αυτή δραστηριότητα μόνον αποδομητικά μπορεί να λειτουργήσει και, μάλιστα, όχι μόνον για  τους δικαστές, αλλά για το ίδιο το θεσμικό οικοδόμημα της ελληνικής δημοκρατίας. Οι τρέχουσες συνθήκες επιτείνουν τα προβλήματα και τις εντάσεις, απομακρύνουν τις λύσεις και καταλύουν θεσμικά κεκτημένα (άλλοτε καλώς και άλλοτε όχι). Δεν θα ήθελα να συμπεριληφθεί και η δικαιοσύνη σ’ αυτά. Το αντίθετο μάλιστα. Οι συμβολισμοί είναι εξαιρετικά ισχυροί, θα έλεγα ανελέητοι: οι κρίνοντες την νομιμότητα  και καταχρηστικότητα των απεργιών, απεργούν αντισυνταγματικά, βολευόμενοι σε contra legem ερμηνευτικές κατασκευές ή απλώς επικαλούμενοι το υπερεπείγον της πραγματικότητας, το οποίο, όμως, δεν αφορά μόνον αυτούς… Αυτοί που οφείλουν να διαφυλάξουν την απειλούμενη έννομη τάξη, να εγγυηθούν την απρόσκοπτη και συνεχή λειτουργία της δικαιοσύνης και να καταδικάσουν ανελέητα τους περιφερόμενους αυτοδικούντες στο όνομα μιας δικής τους νομιμότητας, αρνησιδικούν, μεγαλώνοντας την ανασφάλεια του πολίτη…

 Εν κατακλείδι: Αρνητική συμβολή στη δημοκρατία μπορεί να έχουν και έχουν πολλές κοινωνικές ή επαγγελματικές κατηγορίες με τις συλλογικές τους συμπεριφορές. Στην περίπτωση αυτή αφαιρούν λιθαράκια, αντί να προσθέτουν. Η απεργία των δικαστών την αποθεμελιώνει…

Ντόρα Τσικαρδάνη

3 σχόλια

Filed under ΔΙΚΑΣΤΕΣ