Ο βιαστικός κ. Ειρηνοδίκης

Παίρνω λοιπόν κι εγώ την «πάσα» από την καλή μου φίλη, συνάδελφο και συμφοιτήτρια τη Χαρούλα εκ Σερρών και με την παραίνεση αυτής και της επίσης καλής μας φίλης και συναδέλφου Δώρας εκ Κοζάνης, είπα κι εγώ να βάλω ένα λιθαράκι στην ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ μας τώρα που ούτως ή άλλως τα τηλέφωνα ελάχιστα χτυπάνε και ακόμα πιο σπάνια ακούμε το κουδούνι του γραφείου μας. Είκοσι επτά συναπτά έτη στο χώρο της μαχόμενης δικηγορίας, στον εικοστό όγδοο ευδοκίμως πριν από ενάμισυ μήνα ! Ε δεν μπορεί, διάφορα μου έτυχαν κι εμένα. Και σίγουρα οι εμπειρίες είναι πολλές κι ενίοτε ξεκαρδιστικές ! Γιατί ως γνωστόν στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ», η δικηγορία δεν έχει μόνο σοβαρές, αλλά και πολλές αστείες (και κάποιες φορές) γελοίες) στιγμές ! Τσάμπα ασχολήθηκε ο μακαρίτης ο Ψαθάς με τη Θέμιδα και μάλιστα με δυο βιβλία και χρονογραφήματά του;;

            Μεγάλη δεξαμενή, που λέτε, εμπειριών και αστείων στιγμών, είναι ως γνωστόν τα Ειρηνοδικεία ! Κάτι ο βαθμός της δικαιοσύνης, αφού το Ειρηνοδικείο θεωρείται το κατώτερο των πρωτοβαθμίων δικαστηρίων, κάτι η Επαρχία, εκεί όπου παραγνωριζόμαστε μεταξύ μας και το γέλιο βγαίνει άφθονο ! Γέλιο το λέμε όταν απομακρυνθούμε από την αίθουσα γιατί πιο νωρίς μέσα στο ακροατήριο το λες και παράνοια. Είναι κάποιες φορές να τραβάς τα μαλλιά σου !

            Ο κύριος Ειρηνοδίκης, λοιπόν !! Δικαστής «καραβανάς», που λέγαμε και στο στρατό, χρόνια ατέλειωτα προήδρευε στο επαρχιακό Ειρηνοδικείο ! Όσο για τις αποφάσεις ;; Αστέρι ! Τις ανακοίνωνε στην πολιτική διαδικασία ακόμα και στο ακροατήριο τη στιγμή της εκφώνησης ! Βρε δεν πα να διαμαρτυρόσουν ότι ακόμα δεν είδε τα έγγραφα, δεν εξέτασε τους μάρτυρες, δεν διάβασε προτάσεις ;; Τίποτα ο κ. Πρόεδρος, αποκρυσταλλωμένη άποψη: «Εγώ αποφάσισα», έλεγε με στόμφο και τρέλαινε κόσμο και κοσμάκη. Τουλάχιστον σ΄ αυτό σταθερός: Ό,τι προανήγγειλε από έδρας, αυτό έβγαζε σαν δικαστική κρίση (που λέει ο λόγος). Τι κι αν οι πελάτες φωνασκούσαν, τι κι αν οι δικηγόροι διαμαρτύρονταν, τι κι αν ο Δικηγορικός Σύλλογος προσπαθούσε να επέμβει … Εκεί αυτός, ακλόνητος !! Άλλωστε υπήρχε και το Εφετείο για τους δυσαρεστημένους !

            Ήταν μια μέρα του Γενάρη λοιπόν, από αυτές που απολαμβάνεις το χειμωνιάτικο ήλιο και την κρύα, αλλά καθάρια πρωινή ατμόσφαιρα, τότε όταν κι εγώ, ως δικηγόρος ασφαλιστικής εταιρίας (τις καλές εποχές), αφού από την προηγούμενη ετοίμασα προτάσεις για τρεις από τις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις, κατευθύνθηκα προς το επαρχιακό Μακεδονικό Ειρηνοδικείο για να συζητήσω την υπόθεση ! Αυτοκινητική η δίκη, 5-6 δικόγραφα συγκεντρωμένα, κύριες αγωγές, παρεμπίπτουσες, προσεπικλήσεις, παρεμβάσεις, όλη η πολιτική δικονομία συγκεντρωμένη και συνεκδικαζόμενη. Αναβολές κόντρα στις αναβολές για να συνεκδικαστούν όλες μαζί. Στην υπόθεση 7-8 συνάδελφοι δικηγόροι, ο καθένας έτοιμος για τη δικονομική του μάχη από τη θέση, όπου τον έταξε ο πελάτης, ο οδηγός, ο ιδιοκτήτης, η ασφαλιστική, το επικουρικό κλπ.

            Φθάνοντας στο πολύβουο Ειρηνοδικείο η γνωστή εικόνα πελατών, μαρτύρων, δικηγόρων, δικαστικών υπαλλήλων και πολλών άλλων επαϊόντων, αρκετοί εκ των οποίων περίμεναν το δικαστήριο, μόνο και μόνο από λόγους περιέργειας. Εκεί και ο μάρτυράς μου να με περιμένει για τις τελευταίες πινελιές πριν τη μάχη, εκεί ο καπνός από τα τσιγάρα των αρειμάνιων καπνιστών, που πολεμούσαν με το άγχος της δίκης, εκεί τα κινητά και οι καφέδες στο πλαστικό ποτήρι, εκεί η γραμματεία του δικαστηρίου όπου οι δικηγόροι έμπαιναν κι έβγαιναν, εκεί και η αίθουσα του τοπικού δικηγορικού συλλόγου όπου τα παράβολα έδιναν και έπαιρναν. Καλές εποχές τότε γαρ !

            Κόβω τα παράβολα, τα αγωγόσημα, με προσοχή τα τοποθετώ και τα συρράπτω στο φάκελο, γράφοντας και τους αριθμούς τους στις προτάσεις, ως συνηθίζω και είμαι έτοιμος για τη συζήτηση ! Αυτοκινητικό είναι, ερωτήσεις πολλές, λεπτομέρειες ακόμα περισσότερες, ξέρετε πώς είναι αυτά τα πράγματα ! Κακούργημα το καταντάμε το έρμο το αυτοκινητικό κι εμείς οι δικηγόροι !

            Το χειροκίνητο καμπανάκι ακούστηκε ξαφνικά, ωσάν το κάλεσμα του επιστάτη στο Γυμνάσιο που πήγαινα ! Πάντα το κουδούνι του δικαστηρίου κάτι από σχολείο μου θύμιζε. Τρέχουμε οι συνάδελφοι όλοι και αρχίζει η προεκφώνηση των υποθέσεων από τον κ. Ειρηνοδίκη. Μετά από μια μικρή αναμονή, φθάνει η σειρά μας στο πινάκιο για να εκφωνηθεί η πρώτη από τις συνεκδικαζόμενες δικές μας υποθέσεις και ετοιμαζόμαστε για την εκφώνηση των παραστάσεών μας, ώστε να κρατηθεί για να δικαστεί με τη σειρά της !

            Αφού εκφώνησε κάποιες υποθέσεις, άλλες κρατώντας και άλλες αναβάλλοντας, έρχεται και η σειρά μας. Με ύφος σοβαρό ο κ. Ειρηνοδίκης μόλις πάει να εκφωνήσει την πρώτη από τις υποθέσεις, μας αναγγέλλει βροντόφωνα: «Α, αυτές οι αγωγές θ΄ αναβληθούν όλες !!!».

Κοιταζόμαστε με έκπληξη όλοι οι εμπλεκόμενοι συνάδελφοι και ένας από εμάς τολμάει να ψελλίσει το ερώτημα: «Γιατί ν΄ αναβληθούν κ. Πρόεδρε;; Αφού κανείς μας δεν ζητάει αναβολή !!».

«Γιατί εδώ στο Ειρηνοδικείο μας έχουμε μια τακτική, ότι όποιος Ειρηνοδίκης παραλάβει την πρώτη χρονικά αγωγή, αυτός δικάζει όλες τις υπόλοιπες. Την πρώτη αγωγή την παρέλαβε ο έτερος Ειρηνοδίκης του δικαστηρίου, άρα αυτός πρέπει να τις δικάσει όλες …» μας λέει ο κ. Πρόεδρος και μας αφήνει όλους κάγκελο !

Διαμαρτυρόμαστε όλοι εν χορώ οι εμπλεκόμενοι δικηγόροι για τον πρωτοφανή αυτό «δικονομικό κανόνα», αλλά ο Πρόεδρος όχι μόνο είναι αμετάπειστος, αλλά με ύφος και τουπέ μας λέει: «…Ελάτε, ελάτε, μη με καθυστερείτε τώρα γιατί ως τις 12 το μεσημέρι θα πρέπει να έχω πάει και Θεσσαλονίκη …». Και βιαστικός ο κ. Πρόεδρος !!

            Τότε γυρίζω και του λέω: «Συγγνώμη κ. Πρόεδρε και ποιος θα επιβαρυνθεί τις παραστάσεις αναβολής, αφού κανείς μας δεν ζητάει αναβολή;;».

— «Εσείς ! Μοιραστείτε τα έξοδα …» μας απαντάει ο κ. Πρόεδρος και μας αφήνει όλους σύξυλους και άφωνους, την ώρα που ο ίδιος, με μια από έδρας πρωτοβουλία έγγραφε πάνω στα δικόγραφα ότι αναβάλλονται με κοινή συναίνεση των διαδίκων (!!!) και τα μονόγραφε !!

            Της αρχικής επιθυμίας όλων μας να αρχίσουμε να φωνάζουμε και να πηδήξουμε στην έδρα, τελικά επικράτησε η λογική, η σωφροσύνη και το μέτρο ! Για να πνίξουμε την οργή μας τελικά όλοι οι αντίδικοι και ομόδικοι συνάδελφοι μαζευτήκαμε στο έναντι των δικαστηρίων «καφέ», όπου ήπιαμε το καφεδάκι μας και γελάσαμε με την πρωτόφαντη και ευρηματική δικαιολογία του βιαστικού κ. Προέδρου, του οποίου το ραντεβού στη Θεσσαλονίκη το πληρώσαμε ακριβά !!

             Κατάλαβε ο άνθρωπος φαίνεται ότι αν ξεκινούσαμε να δικάζουμε, όχι 12 δεν θα τελειώναμε, αλλά ούτε μετά τις δύο και θα το χανε το ραντεβού, οπότε αποφάσισε ότι ήταν καλύτερα να χάσουμε εμείς το χρόνο και τα αναβολόσημα !

Δημοσθένης Ταούλας

Δικηγόρος – Νάουσα

Σχολιάστε

Filed under ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s