Απελπισία….

Δεν ξέρω που να ξεσπάσω την οργή μου. Γιατί για οργή πρόκειται. Κακός σύμβουλος, αλλά πια δεν υπάρχουν περιθώρια για αβρότητες και ευγένειες. Και μάλιστα όταν κάποιοι, βολεμένοι και κακομαθημένοι, εμπαίζουν την κοινωνία, εμπαίζουν συμπολίτες τους  που τους βλέπουν κάθε μέρα να δίνουν τόσο σκληρό αγώνα για επιβίωση.
Μιλώ για τους δικαστές. Μιλώ για τους βολεμένους δικηγόρους. Όλοι μαζί μια γροθιά ενάντια στο βιοπαλαιστή δικηγόρο, που αγωνιά και μάχεται κάθε μέρα.
Γιατί πώς να νιώσει ο καλοπληρωμένος δικαστής που μια χαρά απέχει, αμειβόμενος,  τον πόνο των απλών δικηγόρων που αγκομαχούν κάθε μέρα; Πώς να νιώσει ο δικηγόρος που είχε την τύχη, σε άλλες εποχές,  να αποκτήσει οικονομική άνεση, την αγωνία και το άγχος της επιβίωσης;
Και όλα αυτά στο όνομα της ανεξαρτησίας και του κύρους της δικαιοσύνης, στο όνομα των μέτρων που πλήττουν το δικηγορικό επάγγελμα.
Τι να πει κανείς σε μια κοινωνία που έχασε τον εαυτό της βυθισμένη στην αυταπάτη! Αυτή η αυταπάτη επαναλαμβάνεται και μάλιστα από αυτούς που θα έπρεπε να είχαν ξυπνήσει πρώτοι.

Μόνο που τώρα η αυταπάτη δεν θα φέρει μόνο δάκρυα…

Εμμανουήλ Πλανούδης, δικηγόρος 

Σχολιάστε

Filed under ΓΝΩΜΕΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s