Εισηγητικό κείμενο στην διαδικασία του διαλόγου. *

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Το προηγούμενο διάστημα χαρακτηρίστηκε κυρίαρχα από την απεργιακή μας κινητοποίηση κατά του νομοσχεδίου για την «απελευθέρωση» των επαγγελμάτων, πράγμα, που, με τη σειρά του, χαρακτήρισε τις εκλογές αυτές.

Δεν θα επαναλάβω πράγματα, για τα οποία έχουμε μιλήσει.

Ήδη βρισκόμαστε στην «επόμενη μέρα», με το νομοσχέδιο να είναι νόμος του κράτους και τους δικηγόρους σε αναμονή των Π.Δ., που θα συγκεκριμενοποιήσουν το περιεχόμενό του.

Ήδη, ένα νέο φορολογικό νομοσχέδιο βρίσκεται προ των πυλών, το οποίο, στο όνομα της διεύρυνσης της φορολογητέας ύλης, ξαναστρέφεται στην παλιά, καλή και δοκιμασμένη συνταγή των αντικειμενικών κριτηρίων…

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Τα δεδομένα αυτά καθορίζουν –κατά τη γνώμη μου, κυρίαρχα- την ατζέντα της επόμενης μέρας. Πέραν αυτών βέβαια, όλα τα γνωστά, χρονίζοντα προβλήματα εξακολουθούν να υφίστανται γιγαντωνόμενα.

Το υπέδαφος της οικονομικής συρρίκνωσης (σε εθνικό και τοπικό επίπεδο) είναι αυτό, που θα τροφοδοτεί και θα λιπαίνει τα άνθη του κακού: την ανισότητα στους όρους άσκησης του επαγγέλματος, την υπαλληλοποίηση των συναδέλφων, την κρυφή, μη μετρήσιμη ανεργία, την υποαπασχόληση, την υποαμοιβή.

Είναι γνωστό σε όλους, ότι πολύ σημαντική μερίδα συναδέλφων διαβιοί με εισοδήματα κάτω από το όριο της φτώχειας.

Είναι γνωστό σε όλους, ότι η «γενιά των 700 ευρώ» στους δικηγόρους, είναι γενιά των «-700 ή -1.000 ευρώ».  

Για πόσο υπολογίζουμε, να αντέξει η ελληνική οικογένεια, να απορροφά το πρόβλημα;

Οι κυβερνητικές επιλογές, δείχνουν, ότι η βασική επιλογή έχει γίνει: μεγάλος αριθμός συναδέλφων θα οδηγηθεί βίαια σε έξοδο από το επάγγελμα, με στόχο την μείωση του δικηγορικού πληθυσμού. Πίσω από την ψυχρή αλήθεια των αριθμών όμως, οι οποίοι χρειάζονται «εξυγίανση», υπάρχουν οι ανθρώπινες ζωές. Και μεις γι’ αυτές μιλάμε.

Συναδέλφισες και συνάδελφοι,

Βρισκόμαστε προ εξελίξεων, για τις οποίες οφείλουμε να προετοιμαστούμε, για να μην βρεθούμε προ εκπλήξεων…

Πληθώρα θεμάτων είναι ανοικτά, υπό σκέψη, υπό συζήτηση και, σαφώς, υπό στόχευση…

Ο τρόπος της αμοιβής μας, ο τρόπος της φορολόγησής μας, η σχέση μας με τον Δικηγορικό Σύλλογο είναι κάποια από τα κορυφαία. Φυσικά, τα κορυφαία σέρνουν πίσω τους και δεκάδες μικρότερα, άλλα εμφανή και άλλα αφανή.

Η ίδια η λειτουργία των Δικηγορικών Συλλόγων, όπως την ξέραμε,  τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Είμαστε έτοιμοι για τις αλλαγές αυτές;

Θα έχουμε δική μας πρόταση, στην επίθεση που επέρχεται ή θα ετεροπροσδιοριστούμε για άλλη μια φορά, σε σχέση με τις προτάσεις της κυβέρνησης;

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Κατά την προεκλογική περίοδο, που ήδη βρίσκεται πίσω μας, πολύς λόγος έγινε για τις δικηγορικές εταιρείες και τις απειλές, που αυτές φέρνουν μαζί τους.

Οι δικηγορικές εταιρείες από μόνες τους, δεν είναι ούτε μπαμπούλες, ούτε πανάκεια. Επίσης, δεν είναι καινούργιες. Υπάρχουν εδώ και χρόνια και πριν από την σημερινή τους, υπήρχαν με άλλες μορφές.

Δικηγόροι είμαστε, μπορούμε να αντιληφθούμε, ότι οι Δ.Ε. αποτελούν μία «φόρμα», μία «μορφή», η οποία μπορεί να αποτελέσει το σύγχρονο και ασφαλέστερο όχημα, για την ανάπτυξη της επαγγελματικής μας δραστηριότητας. Και της δικής μας, όχι μόνον των Αθηναίων συναδέλφων.

Με είκοσι ένα χρόνια δικηγορίας στην πλάτη μου, μπορώ να πω με βεβαιότητα πια, ότι η δικηγορία, την οποία μέχρι τώρα ξέραμε και –στην πλειοψηφία μας- ασκούσαμε, πρέπει να αλλάξει μορφή. Πρέπει να προσαρμοστεί στις σύγχρονες απαιτήσεις, μιας κοινωνίας σαφώς πιο αναπτυγμένης και με υψηλό επίπεδο μόρφωσης.

Η αντικατάσταση της γραφομηχανής από το laptop δεν αρκεί…

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η επόμενη φάση μας θέλει αγωνιστικούς και διεκδικητικούς.

Μας θέλει, όμως και θετικούς, με απόψεις και προγράμματα. Με ισορροπία.

Γιατί η διεκδίκηση, χωρίς προγραμματικό πλαίσιο αναφοράς, εύκολα καταλήγει στην καρικατούρα της επαναστατικής γυμναστικής. Όπως επίσης και η προβολή μόνον αρχών και θέσεων, χωρίς διεκδικητική ικμάδα, εξ ίσου εύκολα συρρικνώνεται στη γραφικότητα.

Εμείς, δεσμευόμαστε, ισορροπημένα να υπηρετήσουμε και να αναπτύξουμε και τα δύο σκέλη.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Κάποιοι από εσάς, μου προσήψαν, ότι είμαι υπέρ των Δικηγορικών εταιρειών των Αθηνών. Ουδέν αστειότερον…

Την επιλογή μου την έκανα προ ετών. Όπως και όλοι μας σ’ αυτόν τον σύλλογο, επιλέξαμε τον τόπο καταγωγής μας, ως τόπο ζωής και εργασίας μας και, αυτόν και τους ανθρώπους του τιμάμε και, γι’ αυτούς αγωνιζόμαστε.

Για τους αγώνες αυτούς, ζητώ την ψήφο σας.

Ντόρα Τσικαρδάνη

Το κείμενο αυτό απετέλεσε την μία  από τις δύο εναρκτήριες εισηγήσεις στην διαδικασία του διαλόγου της 24.02.11.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s